‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎สัปดาห์นี้ฮายามะติดคิวถ่ายหนังค่ะ
‎(ฮายามะ โชโนะ)
‎- เหรอคะ ‎- มีช่องว่างรูปโชจังอยู่ครับ
‎ค่ะ แต่คืนนี้ ‎เรามีแขกพิเศษมาร่วมรายการ
‎ขอต้อนรับผู้เล่นเอ็นบีเอ ‎จากทีมวอชิงตัน วิซาร์ดส์
‎ฮาชิมูระ รุยค่ะ
‎- โอ้โฮ ‎- สุดยอด
‎ไม่จริงน่า
‎- จริงเหรอ ‎- ไม่จริงน่า
‎(ฮาชิมูระ รุย 21 ปี ‎วอชิงตัน วิซาร์ดส์)
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- โอ้โฮ มาจริงด้วย
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎- สวัสดีค่ะ
‎ขาเขายาวสุดๆ เลย
‎- สุดยอด ‎- สุดยอดเลย
‎คนดูที่นั่งอยู่หน้าทีวีต้องตกใจแน่
‎ผมเป็นแฟนเทอร์เรซ เฮาส์มานาน
‎ดูมาตั้งแต่แรกเลย
‎มาญี่ปุ่นครั้งนี้ ‎มีหลายรายการเชิญผมไปออก
‎แต่ผมปฏิเสธไปหมดเลย
‎- ผมมารายการนี้รายการเดียวครับ ‎- จริงเหรอคะ
‎คนในวงการทีวีที่ดูตอนนี้ ‎ต้องตกใจมากแน่ๆ
‎ผมถามชื่อรายการที่ชวนเขาไปออก
‎เป็นรายการดังๆ หลายรายการ
‎ที่พิธีกรเองก็เป็นดาราชื่อดัง
‎- เขาปฏิเสธหมดเลย ‎- ไม่น่าเชื่อ
‎- เลือกรายการนี้เหรอคะ ‎- แค่รายการนี้ครับ
‎- ขอบคุณมากเลย ‎- ผมยินดีมากครับ
‎- ปลื้มใจจัง ‎- ผมอยากมารายการนี้นานแล้ว
‎ขอถามหน่อยนะครับ ‎แน่ใจใช่ไหมว่าจะไม่เสียเวลาที่นี่
‎นั่นสิ
‎หวังว่าจะไม่เสียเวลา ‎โดยเปล่าประโยชน์นะ
‎ที่ผ่านมา ชอบฉากไหน ‎ของสมาชิกในบ้านที่สุดคะ
‎- ก็... ‎- อยากรู้จัง
‎- ผมชอบซีซั่นฮาวายที่สุด ‎- จริงเหรอ
‎ซีซั่นนั้นมีฉากดีๆ เยอะมากเลย
‎แต่ที่ดีที่สุดคงจะเป็น ‎ฉากของไกกับนิกิ
‎- ตอนที่ไกโอบเธอใช่ไหม ‎- ฉากนั้นล่ะ
‎(ซีซั่นฮาวาย สัปดาห์ที่ 24 ‎ไก ซาโตะกับนิกิ นิวะ)
‎ฉากที่เขาลงจากโซฟาใช่ไหม
‎แล้วพวกเขาก็ตัวติดกันเหมือนเตตริส
‎คนที่ผมชอบที่สุดคือ
‎- ซามูไรผู้สำนึกผิดครับ ‎- ซามูไรผู้สำนึกผิด
‎(ไทอิชิ ทามากิ)
‎นั่นไง
‎ก่อนหน้านี้ คุณมาเอดะ เคนตะ ‎ก็พูดว่าซามูไรผู้สำนึกผิด
‎(มาเอดะ เคนตะ)
‎คือคนที่เขาชอบมากที่สุด
‎- ฮาชิมูระขอพูดเรื่องนี้หน่อยครับ ‎- อะไรเหรอ
‎ผมได้ดูตอนที่คุณมาเอดะมา
‎ผมดูตอนอยู่บ้าน
‎ดูจากที่เขาอธิบาย ‎เขาน่าจะดูรายการนี้มานานเหมือนกัน
‎ผมอึ้งไปเลยเพราะเป็นคน ‎แนะนำรายการนี้ให้เขาเอง
‎- ความจริงเปิดเผย ‎- เหรอคะ
‎ติดตามรายการนี้ใช่ไหมครับ
‎(ซีซั่นคารุอิซาวะ สัปดาห์ที่ 45)
‎ครับ ตั้งแต่แรกเลย
‎- โอ้โฮ ‎- ตั้งแต่ซีซั่นโชนัน
‎ฮาชิมูระทนไม่ได้ที่ได้ยินว่า
‎มาเอดะคือคนที่ทำให้
‎เพื่อนร่วมทีมรู้จักรายการนี้ ‎ทั้งที่จริงๆ เป็นเขาต่างหาก
‎แต่ก็สำคัญนะ เขาน่าจะบอกว่า ‎"รุยแนะนำให้ผมดูรายการนี้"
‎จริงๆ เขาไม่ต้องพูดชื่อผมก็ได้
‎แต่ก็ไม่น่า ‎รับเครดิตไปเต็มๆ ขนาดนั้น
‎อือ ฟาดใส่หน้าเลยๆ
‎ก็จริง เขาพูดเหมือนว่า ‎ตัวเองดูมาหลายปี
‎ครับ ผมเลยคิดว่าต้องพูดแล้วล่ะ
‎- ทำถูกแล้วค่ะ ‎- เห็นด้วย
‎ฮาชิมูระชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอ
‎ผมตัวสูงมาก เลยชอบผู้หญิงตัวสูง ‎ที่สูงกว่าผู้หญิงทั่วไป
‎เหรอครับ
‎- อยากให้เดินแล้วไม่ต่างกันมากสินะ ‎- ครับ
‎ฮาชิมูระ พอดีผมมีเพื่อนสนิท ‎ที่ตัวสูงมากเลย
‎- จริงด้วย ‎- นั่นสิ
‎- นี่คือโอกาสที่นายจะตอบแทนเธอนะ ‎- ใช่
‎เพราะเธอทำให้ผมได้แต่งงาน
‎- เป็นคนน่ารักมากเลยล่ะ ‎- จริงเหรอครับ
‎เธอชื่อยามาซากิ ชิซึโยะ
‎(ยามาซากิ ชิซึโยะ)
‎เรื่องความสูงวางใจได้เลย ‎เธอสูง 180 ซม.
‎ตอนเมาเธอชอบพูดว่า ‎"ฉันอยากให้ลูกมีดีเอ็นเอแข็งแกร่ง"
‎- "ดีเอ็นเอแข็งแกร่ง" เหรอ ‎- ฝันใหญ่มาก
‎ฆ่าไม่ตาย
‎ชิซึที่รัก โอกาสที่ฉัน ‎จะได้ตอบแทนเธอมาถึงแล้ว
‎- ชิซึที่รัก ‎- ที่รัก
‎หวังว่าจะได้ยินข่าวดี ‎จากการแนะนำนะคะ
‎เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีนะ
‎ได้ดูต่อแล้วว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ‎ต่อจากอาทิตย์ก่อน
‎อาทิตย์ที่แล้ว เราได้เห็นทุกคน ‎ฉลองวันเกิดให้คาโอริ
‎- รุกะทำอาหารสุดพิเศษด้วยตัวเองเลย ‎- ใช่
‎เขาทุ่มเทตั้งใจทำมาก
‎ฝีมือทำอาหารของเขาพัฒนาขึ้นเยอะเลย
‎พัฒนามากๆ
‎ทุกคนช่วยเขาแน่นอน
‎หรือไม่ก็สั่งอูเบอร์อีตส์มาแปดคัน
‎คนส่งมาเต็มบ้านแน่นอน
‎- เปล่าค่ะ เขาทำเองหมดเลย ‎- ได้ดูตอนนั้นไหม
‎- ครับ ‎- คาโบนารานรกนั่น
‎ครับ ดูครับ
‎ผมเองก็ไม่ค่อยทำอาหารนะครับ
‎แต่ถ้าเป็นผมเอง อย่างน้อยก็คง
‎- ดูวิธีทำก่อน ‎- คนปกติก็คงทำแบบนั้น
‎เขาไม่สนใจจะดูเลยครับ
‎เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‎ตัวเองจะทำอะไรกิน
‎เขาวิ่งแบบไม่รู้จุดหมายปลายทาง ‎ก็เลยไปไม่ถึงฝัน
‎- แต่เขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ นะคะ ‎- ใช่
‎เขาทำปาเอยาได้ด้วย
‎(รุกะ 20 คาโอริ 29)
‎เขาให้สเปรย์กันแดดกับน้ำหอม ‎เป็นของขวัญวันเกิดคาโอริ
‎เขาบอกว่าอยากให้ไว้กัน ‎รังสีอินฟราเรด
‎- จริงด้วย ‎- น่ารักจัง
‎แต่ชื่อรังสีมันก็สับสนกันง่ายนะคะ
‎ไม่ใช่เลย โทริจัง ‎ใจดีกับรุกะมากไปแล้ว
‎- อายุพอๆ กับรุกะเลยใช่ไหมคะ ‎- จริงด้วย
‎- ครับ ‎- ฮาชิมูระอายุ 21 ใช่ไหม
‎- ครับ ‎- ห่างกันปีเดียวเหรอ
‎รุกะ นายใช้ชีวิตล่องลอยไปไหมเนี่ย
‎ไว้เดือนหน้าถ้าว่าง ไปดื่มกันนะครับ
‎- ได้เลย ไปกัน ‎- ครับผม
‎เดี๋ยวผมได้ตารางงานแล้วบอกนะครับ
‎คาโอริบอกว่าไม่รู้จะคุยอะไรกับเขาดี
‎ถ้าเป็นฉัน ‎ไปเที่ยวกับรุกะนี่ไม่ต้องคิดเลย
‎- โทริจัง... ‎- เอาจริงเหรอ โทริจัง ไหวไหม
‎- คุณยู พูดอะไรหน่อยเถอะ ‎- รู้สึกเหมือน...
‎ฉันอยากไปกินข้าวหน้าไข่ดิบกับเขา
‎- โทริไม่ฟังใครแล้ว ‎- แล้วก็ตอกไข่ลงบนข้าว
‎- กินด้วยกัน ‎- ไม่หยุดเลย
‎ไม่สนใจคำพูดผมแล้ว
‎ฮาชิมูระ ช่วยดึงสติโทริจังที
‎- รุกะทำอะไรก็ไม่ผิดในสายตาเธอ ‎- นั่นสิครับ
‎ชอบอะไรในตัวเขาที่สุดเหรอครับ
‎เอ๊ะ หน้าตาค่ะ ‎แล้วก็ที่เขาบื้อหน่อยๆ
‎- ไม่หน่อยแล้วนะ ‎- เขาโง่มากเลย
‎- จะบอกว่า "หน่อย" ก็ไม่ใช่นะ ‎- วิกฤตมาก
‎ฉันแค่ชอบเขาแบบไม่มีเหตุผลค่ะ
‎ระหว่างนั้น เคนนี่เองก็เริ่มลงมือ
‎ในช่วงที่พวกเราเริ่มชิน ‎กับการได้ยินว่าพวกผู้ชายขี้เกียจ
‎- ฉันไปค้นมาน่ะ ‎- อือ
‎(ริซาโกะ 21 ปี เคนจิ 32 ปี)
‎ฉันหา
‎จุดที่ดีที่สุดที่จะดู ‎พระอาทิตย์ตกในทะเลกับเธอ
‎อะไรเนี่ย
‎แต่วันที่พวกเขาวางแผนจะไป ‎เป็นวันที่ไต้ฝุ่นเข้าพอดี
‎- อากาศไม่เป็นใจ ‎- ก็เลยไม่ได้ไป
‎และริซาโกะก็พูดสิ่งที่คิด
‎ฉันอยากออกไปกับพี่
‎มากกว่าให้พี่ใช้เวลา ‎เพื่อวางแผนเดตสมบูรณ์แบบของเรา
‎เหมือนกัน
‎พี่เป็นคนที่ฉันอยากเจอตอนกลับบ้าน
‎- แทบจะเรียกว่าสารภาพรักเลย ‎- ใช่ เธอพูดไปตรงๆ เลย
‎แต่หลังจากที่คุยกันจบ ‎ช็อกยิ่งกว่าค่ะ
‎- ไม่ทันตั้งตัวเลย ‎- ใช่ จริงด้วย
‎เคนนี่ชวนริซาโกะไปที่ห้องพักผ่อน ‎และบอกความรู้สึกของเขา
‎- ก่อนหน้านี้ฉันสนใจเธอ ‎- อือ
‎แต่ตอนนี้ฉันชอบเธอนะ
‎ฉันไม่ได้แค่สนใจเธอแล้ว
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- อือ
‎แต่เธอทำท่าเหมือนจะปฏิเสธเลยนะครับ
‎เธออาจจะยังรู้สึกว่า ‎เขาน่าจะรุกมากกว่านี้
‎เธออยากให้เขาทำอะไร ‎เพื่อดึงความสนใจเธอมากขึ้นอีก
‎เธอเป็นคนนำตลอดเลย ‎อย่างจู่ๆ ก็ชวนกินแตงโม
‎ตอนนี้ดูเหมือนเขาพร้อม ‎ตามจีบเธอแล้วนะครับ
‎เพราะเขารู้แล้วว่าเธอชอบเขา
‎แต่พอเห็นปฏิกิริยาแบบนั้น ‎ความรู้สึกเธออาจจะลดลงก็ได้
‎มันยังไงคะเนี่ย ทำไมคุณดูโตจัง
‎ผมเรียนรู้จากการสอนของเขาเลยครับ
‎- เขาเชี่ยวเรื่องนี้ด้วยเหรอ ‎- ในยูทูบ
‎- ยามะแชนแนลเหรอ ‎- ดูรายการเขาด้วยเหรอ
‎สิ่งที่เรียนไปนั่น ‎อาจจะเป็นอคตินะครับ
‎มาเป็นส่วนๆ
‎ตำราจากสำนักพิมพ์ไม่รู้จริง
‎- ผมไม่แนะนำนะครับ ‎- อือ...
‎เธออาจจะขอเวลาคิดอีกหน่อย
‎ผมว่าน่าจะเป็นแบบนั้น
‎- ในสถานการณ์นี้นะครับ ‎- ก็เข้าใจได้นะ
‎พวกเขาคงหลงตัวเองน่าดู
‎ถ้าคิดว่าความรักของพวกเขา ‎จะคุ้มค่าเวลาออกอากาศ
‎แรงจัง
‎เฉื่อยมากเลย ‎ผมว่าต้องมีสมาชิกใหม่แล้วล่ะ
‎(สัปดาห์ที่ 13)
‎ฉันไม่ได้แค่สนใจเธอแล้ว
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎(ได้ทุกสิ่งหรือเสียทุกอย่าง)
‎ฉันชอบเธอมากนะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- อือ
‎จริงๆ
‎พักหลังมานี้ ‎ฉันก็คิดเรื่องพี่เยอะนะคะ
‎งั้นฉันขอพูดเลยแล้วกันค่ะ
‎ช่วงเดือนที่ผ่านมา ‎ฉันคิดอะไรหลายอย่างเลย
‎ฉันแทบไม่เชื่อว่าอายุขนาดนี้แล้ว ‎ยังจะต้องมาทะเลาะกับใครอีก
‎นั่นสิ
‎มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะเลย ‎และทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองยังเด็ก
‎ฉันเองก็สับสนมาก
‎แม้แต่ตอนที่เกิดเรื่องพวกนั้น
‎พี่ก็ช่วยให้ฉันเห็นจุดแข็งของตัวเอง
‎หรือจะบอกว่า
‎ฉันมีกำลังใจเพราะพี่บอกข้อดีของฉัน
‎ขอบคุณนะคะที่ใส่ใจและบอกให้ฉันรู้
‎พี่เป็นคนที่
‎ฉันชอบมากจริงๆ
‎พี่เป็นคนสำคัญสำหรับฉัน
‎แต่ฉันเป็นคนที่จะยังไม่คบกับใคร
‎- ถ้าฉันยังไม่... ‎- อือ
‎รู้จักเขาดีพอ
‎เพราะงั้น...
‎ฉันเลยไม่มีคำตอบที่ชัดเจนค่ะ
‎- พอเข้าใจไหมคะ ‎- เข้าใจนะ ฉันเข้าใจ
‎นั่นล่ะค่ะ
‎(วาตานาเบะ คาโอริ 29 ปี ‎นักวาดภาพประกอบ)
‎(มัตสึซากิ โชเฮ 25 ปี นักแสดง)
‎(โอคุยามะ ฮารุกะ 24 ปี นักแสดง)
‎(โยชิฮาระ เคนจิ 32 ปี นักดนตรี)
‎(ทานาเบะ ริซาโกะ 21 ปี เทรนเนอร์)
‎(นิชิโนอิริ รุกะ 20 ปี ‎พนักงานพาร์ตไทม์)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(ไปถ่ายแบบให้แอนด์เกิร์ล)
‎(ไปโอกินาวะกับ ‎เพื่อนที่ร็อด มอเตอร์สด้วย ฮารุกะ)
‎ได้งานพาร์ตไทม์ใหม่แล้วเหรอ
‎(ห้าทุ่มครึ่ง)
‎- ก็... ‎- ยังไม่แน่ใจเหรอ
‎- ครับ ‎- กำลังคิดอยู่เหรอ
‎ไปตรงนู้นดีกว่า
‎ผมคิดถึงอนาคตตัวเอง ‎ตอนเดินอยู่ที่ชิโมะคิตาซาวะ
‎ระหว่างทาง
‎- ผมเห็นบิลบอร์ดหนังอเวนเจอร์ส ‎- อือ
‎ผมก็ตกใจ "เอ๊ะ อเวนเจอร์สเหรอ"
‎แล้วก็ไปดูว่าป้ายอะไร ‎ร้านนั้นเป็นบาร์
‎บาร์ของแฟนการ์ตูนมาร์เวลเหรอ
‎ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปดู
‎- จะไปดูเหรอ ‎- อือ
‎ฉันว่าทำงานที่บาร์ก็น่าสนุกดี
‎ก็ไม่แย่นะ แต่...
‎ถ้านายอยู่ในจุดที่ ‎ไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน
‎ฉันว่าหางาน ‎ในสายเดียวกับสิ่งที่นายอยากทำ
‎น่าจะมีประโยชน์มากกว่า
‎จะพูดยังไงดี
‎อย่างเช่น ฉันสนใจการวาดภาพประกอบ
‎ฉันก็อาจจะหางานที่ ‎ฝึกทักษะการได้เป็นศิลปิน
‎- หรืออะไรแบบนั้น ‎- อ๋อ ครับ
‎อาจจะไม่ได้ทำเงินเป็นกอบเป็นกำ
‎แต่ก็ช่วยให้ได้ประสบการณ์ ‎ต่อยอดในอนาคต
‎ทำงานที่บาร์ก็ดี แต่...
‎ฉันว่าอาจจะไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีนัก
‎- อาจเป็นการเปลี่ยนงานที่ดี... ‎- มันเป็นแค่บาร์ก็จริงครับ
‎แต่ผมสนใจการได้พูดคุย ‎กับแฟนหนังสือการ์ตูนอเมริกัน
‎- เข้าใจล่ะ ‎- ถ้าบาร์ทั่วไป ผมคงไม่ได้สนใจ
‎- ก็จริง ‎- ผมก็แค่
‎บังเอิญเดินผ่านป้ายอเวนเจอร์ส ‎แล้วสงสัยว่ามันคืออะไร
‎เข้าใจแล้ว
‎- งั้นก็ลองทำดู ‎- ครับ ผมตั้งหน้าตั้งตารอเลย
‎คือว่าวันก่อน
‎เรานัดไปดื่มกันแถวนั้นใช่ไหม
‎เราไม่ค่อยมีเวลาคุยกันเท่าไร ‎ฉันเลยดีใจที่นายชวนฉันไปเที่ยว
‎ฉันอยากรู้จักนายให้มากขึ้น
‎แต่ถ้าให้พูดตามตรง
‎เพราะตอนอยู่บ้าน ‎เราไม่ได้คุยกันเท่าไร
‎ฉันเลยกลัวว่าจะไม่มีเรื่องให้คุยกัน
‎ถ้านายไม่ว่าอะไร ‎ไว้เราค่อยไปเที่ยวกันสองคน
‎หลังจากที่รู้จักกันมากกว่านี้ดีไหม
‎แต่ไม่ได้คุยกัน ผมก็ไม่เป็นไรนะ
‎- ผมไม่คิดมากเลย ‎- ไม่เป็นไรเลยเหรอ
‎ผมโอเคนะ ว่าแต่...
‎- ผมคุยด้วยยากเหรอ ‎- พูดตามตรง...
‎เวลาคุยกันแล้วนายไม่รู้จะพูดอะไร
‎นายจะเงียบไป
‎- ผมเหรอ ‎- นายพูดน้อย
‎ฉันว่าเป็นแบบนั้นบ่อยๆ
‎- แล้วพอเป็นแบบนั้น ‎- พี่หมายถึงตอนพี่เงียบเหรอ
‎- ผมหยุดพูดเหรอ ‎- อือ นายอยู่กับตัวเองน่ะ
‎ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด ‎เวลาจะยกอะไรมาคุย
‎- แบบอาจจะไม่เหมาะ ‎- บางทีผมก็ตอบในหัว
‎- ไม่ได้พูดออกมา ‎- ฉันอยากให้นายพูดออกมา
‎ถ้าแบบนั้น ‎พี่ก็อาจจะคิดได้ว่าผมไม่เปิดใจ
‎- อือ ‎- ก็จริง
‎ผมคิดเยอะว่าจะพูดอะไร
‎ในทุกๆ การสนทนาเลย
‎กว่าจะคิดออกว่าจะพูดอะไร ‎เขาก็คุยเรื่องอื่นกันไปแล้ว
‎เป็นบ่อยมากเลย
‎- ยากแล้ว ‎- ถ้ามีมากกว่าสองคนก็ไม่เป็นไร
‎แต่พอคุยกันสองต่อสอง
‎ตอนที่ผมคิดอยู่เลยจะเงียบมาก
‎- พี่หมายถึงตอนนั้นใช่ไหม ‎- อือ
‎ใช่
‎- ฉันชินเมื่อไหร่ค่อยไปเที่ยวกันนะ ‎- ครับ
‎ผมไม่ได้อยากให้ใคร...
‎รู้สึกอึดอัด ‎โดยที่ผมไม่รู้ตัวหรอกครับ
‎- ดีจังที่ฉันบอกนาย ‎- อือ
‎- ดีจังที่พี่บอก ‎- ก็คิดอยู่ว่าพูดดีไหม
‎ผมไม่อยากให้พี่ต้องฝืนมาเที่ยวกับผม
‎- ขอบคุณที่บอกครับ ‎- จ้ะ ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
‎(โยโยงิ โตเกียว)
‎(บ่ายโมงครึ่ง)
‎เทศกาลฤดูร้อนจัดแล้วนะ
‎- เทศกาล... ‎- ฉันซื้อของกินมาด้วย
‎- กินข้าวหรือยัง ‎- หิวมากเลยค่ะ
‎- หิวสุดๆ ‎- ไปเลยไหม
‎ไปค่ะ
‎(รถโรงเรียน)
‎- นั่นไง ‎- ใหญ่นะเนี่ย
‎- ใหญ่มากเลย ‎- คันใหญ่น่ะ
‎- โอ้โฮ ‎- ยินดีต้อนรับสู่รถฉัน
‎น่าสนุกจัง
‎เท่มากเลย
‎- ไม่มีที่นั่งข้างคนขับนะ ‎- อ้าวเหรอ
‎เธอนั่งตรงนี้แทนได้ไหม
‎ใช้ชีวิตในนี้ได้เลยนะเนี่ย
‎- อยู่ได้เลยล่ะ ‎- ก็ได้อยู่นะ
‎- เธออยู่ที่นี่ได้เหรอ ‎- อือ
‎- วันนี้อากาศชื้นมากเลย ‎- เนอะ
‎คิดว่าไต้ฝุ่นน่าจะไปแล้วนะ
‎จริงเหรอ
‎- วันนี้ฝนไม่น่าตก ‎- จริงเหรอ
‎- อือ ‎- แปลว่าไปว่ายน้ำได้เหรอ
‎อือ ว่ายได้
‎- ได้เหรอ ‎- คิดว่างั้นนะ
‎เราจะไปทำอะไรกันคะ
‎เธอว่าไงล่ะ
‎- ความลับเหรอ ‎- ก็ไม่หรอก
‎จำที่ฉันพูดถึงซัป ‎ที่สระน้ำเมื่อวันก่อนได้ไหม
‎ที่ต้องพายน่ะเหรอ
‎ใช่ๆ
‎น่าสนุกจัง
‎ฟังดูดีมากเลย
‎(หาดซูชิ คานางาวะ)
‎(ระวัง)
‎(บ่ายสามครึ่ง)
‎เอาล่ะๆ
‎ว่าไงคะ
‎- ปกติอากาศแบบนี้ก็เล่นได้นะ แต่... ‎- อือ
‎วันนี้อย่าเลยดีกว่า
‎- ดูอันตรายไปหน่อย ‎- ค่ะ
‎แค่ซึมซับบรรยากาศก็พอ
‎พี่เซ็งสุดๆ เลยใช่ไหม
‎- อย่าเซ็งสิ ‎- อือ ฉันไม่เป็นไร
‎- ไว้มาใหม่ก็ได้ ‎- ก็จริง
‎เพิ่งเข้าหน้าร้อนเอง
‎(โจจางาซากิ คานางาวะ)
‎- ฝนตกทั้งวันเลย โทษทีนะ ‎- แต่ก็สนุกดีค่ะ
‎ขอโทษทำไม ฉันสนุกนะ
‎(ห้าโมงเย็น)
‎จริงๆ แล้วมีเรื่องที่ฉัน...
‎- อยากบอกเธอ ‎- น่ากลัวจัง
‎ฉันเคยคิดไว้แล้ว
‎ว่าจะออกจากเทอร์เรซ เฮาส์ตอนไหน
‎คิดไว้ก่อนจะเข้ามาในบ้านอีก
‎เดือนกรกฎา ‎ฉันจะไปทัวร์กับวงเกือบทั้งเดือน
‎ตั้งแต่โอกินาวะจนถึงฮอกไกโด
‎ถึงจะอยู่เทอร์เรซ เฮาส์ต่อ ‎ก็คงแทบไม่ได้อยู่บ้าน
‎- ไปสักพักเลย ‎- นั่นสิคะ
‎เธอจะมาดูการแสดงเดี่ยวของวงฉันไหม
‎- วันที่ 3 เหรอ ‎- อือ
‎พี่จะออกจากบ้านวันที่ 3 เหรอ
‎ไม่ใช่วันนั้นหรอก แต่...
‎คงหลังจากนั้นไม่นาน
‎ฉันเลยอยากรู้ว่าฉันเป็นคนที่...
‎เหมาะกับชีวิตเธอในตอนนี้หรือเปล่า
‎อยากรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
‎คือ...
‎ฉันคิดอยู่ตลอดว่าเรามีเวลาอีกมากมาย
‎ฉันคิดว่ามีเวลา
‎ให้คิดว่าจะมองพี่เป็นคนรัก
‎หรือจะมองพี่เป็นแค่เพื่อน
‎ฉันคิดว่าจะมีเวลาให้คิดมากกว่านี้ ‎ว่าฉันชอบพี่จริงๆ ไหม
‎แต่ถ้าต้องตัดสินใจตอนนี้เลย...
‎ฉันว่าฉันยังไม่ได้ชอบพี่ขนาดนั้น
‎เข้าใจแล้ว
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎ไง
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- ขอบคุณครับ
‎ไม่เห็นพี่ในห้องนั่งเล่นเลย
‎- หือ อือ ‎- มาขลุกอยู่ในนี้ทำไม
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎สวัสดี
‎- วันนี้ทำงานหนักไหม ‎- ครับ
‎- โดนฝนหรือเปล่า ‎- อือ
‎ฝนตกใหญ่เลย
‎- หา ‎- อือ
‎เป็นไงบ้าง
‎ฉันพูดกับริซาโกะไปแล้ว
‎ว่าจะออกจากเทอร์เรซ เฮาส์
‎- เร็วๆ นี้ ‎- เอ๊ะ เมื่อไหร่
‎อาทิตย์ที่เราจัดการแสดงเดี่ยว
‎หรือหลังจากนั้นไม่นาน ‎ถ้าฉันจัดตารางได้
‎- ทำไมพี่ไปเร็วจัง ‎- จริงเหรอ
‎ทำไมล่ะ
‎ฉันคิดไว้แล้วว่า ‎น่าจะเป็นช่วงเวลาที่เหมาะ
‎คิดไว้ก่อนจะมาเทอร์เรซ เฮาส์อีก
‎เรื่องริซาโกะ...
‎เมื่อวันก่อนที่ฉันสารภาพรักไป
‎เธอบอกว่าขอเวลา ‎ให้เรารู้จักกันมากขึ้น
‎ฉันรู้ว่าไม่มีประโยชน์ ‎ที่จะไปถามหาคำตอบ
‎จากคนที่บอกว่าขอเวลาอีกหน่อย
‎แต่ฉันรู้ว่าตัวเองต้องบอกเธอ ‎ว่าอีกไม่นานจะออกจากบ้าน
‎วันนี้ฉันเลยบอกเธอไป
‎แล้วก็โดนเทเลย
‎พี่เล่าเยอะไปแล้ว สมองผมรับไม่ไหว
‎คงเพราะฉันไม่มีเสน่ห์พอให้เธอสนใจ
‎อีกต่อไป
‎นั่นแหละเรื่องที่เกิดวันนี้
‎ก็ทำใจยากนะ
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
‎ไม่ชอบแบบนี้เลย
‎ไม่เอาน่า...
‎ผมคงทำใจยากมากแน่ๆ ที่พี่เคนนี่...
‎จะออกจากบ้าน
‎พี่คอยเอาใจช่วยผมตลอดเรื่องงาน
‎พี่เคนนี่
‎ถามผมเรื่องงานทุกวัน ‎ตอนผมกลับถึงบ้าน
‎มีพี่อยู่แล้วผมอุ่นใจ
‎ตอนผมตื่น
‎พี่ก็อยู่
‎คอยอวยพรให้ผม
‎ก่อนผมไปทำงาน
‎แล้วก็คอยฟังที่ผมกังวลเรื่องงาน ‎เวลาผมกลับบ้าน
‎พี่เป็นคนคอยปลอบ ‎ให้ผมสบายใจมากที่สุด
‎มาอยู่ที่นี่แล้วฉันมีความสุขมากเลย
‎ดีใจมากๆ ที่ได้ใช้เวลาตรงนี้
‎ร่วมกับพวกนาย
‎- ไม่สำเร็จเหรอเนี่ย ‎- ไม่สำเร็จ
‎- แย่จัง ‎- เสียดาย
‎- เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย ‎- พอถึงจุดหนึ่ง
‎ริซาโกะก็พร้อมลุย ‎เพราะเขานิ่งเหลือเกิน
‎- เธอแสดงออกแบบนั้น ‎- แล้ว...
‎อยู่ดีๆ เคนนี่ก็บอกว่าจะออกจากบ้าน
‎ทุกอย่างกำลังสับสนปนเป ‎แล้วจังหวะก็ไม่ดีด้วย
‎จังหวะแย่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอครับ
‎ถ้าเปรียบกับบาสเกตบอล ‎ก็เหมือนเขาส่งลูกไม่ได้
‎ในรายการนี้ ‎เวลาเราเห็นผู้ชายเริ่มจีบสาว
‎หลังจากโดนบอกว่านิ่งเกินไป
‎ผลไม่เคยออกมาดีเลยนะครับ
‎นั่นสิ มาพยายามตอนนี้ก็สายไปแล้ว
‎ได้ยินไหม เหล่าผู้ชายทั้งหลาย
‎สายเกินแก้แล้ว
‎แต่ทั้งหมดทั้งมวล ที่บอกว่า ‎"ฉันชอบพี่มาก พี่คือคนสำคัญ"...
‎แล้วทำไมถึงเป็นแบบนั้นครับ ‎เธอขอเวลาไปทำไม
‎- ริซาโกะเองก็ไม่ชัดเจนนะคะ ‎- งงมากเลย
‎เธอยังไม่ได้รักเขา
‎แต่ก็แสดงออกว่าชอบมาก ‎เหมือนตกหลุมจนถอนตัวไม่ขึ้น
‎ออกอาการเยอะไปหน่อย
‎พวกเขาพูดคำว่า ‎"ฉันชอบเธอ" กับ "เดต"
‎ไม่ก็ "ไปเดตกัน" เร็วเกินไป
‎แต่ทั้งคู่ก็มีความคิดของตัวเองว่า ‎สิ่งที่พูดหมายความว่าไง
‎แต่ปกติสถานการณ์ไม่ง่ายดาย ‎แบบเรื่องของนายหรอก
‎ที่จู่ๆ ก็แลกกุญแจอพาร์ตเมนต์
‎จากนั้นไม่นานก็คบกัน
‎แล้วอยู่ๆ ก็แต่งงานกันเลย ‎แบบนั้นไม่ปกติ
‎- ไม่จริงน่า ‎- จริงๆ นะ
‎- ปาฏิหาริย์ชัดๆ ‎- นั่นไม่ใช่มาตรฐานเหรอ
‎- ไม่เลยสักนิด ‎- กรณีของนายเป็นตัวอย่างเลย
‎ที่จังหวะมันเหมาะเจาะไปหมด
‎- งั้นผมก็โชคดีมากเลยสิ ‎- ใช่
‎ขอบคุณคุณภรรยามากครับ
‎(อาโออิ ยู)
‎ริซาโกะพูดไปแบบนั้น ‎เพราะไม่อยากขัดบรรยากาศ
‎แต่พอเห็นท่าทางของเคนนี่ ‎เธอก็เลยคิดทบทวนอีกครั้ง
‎- น่าสนใจ ‎- บางทีเราก็ไม่รู้หรอกครับ
‎ว่าจะเป็นยังไง จนกว่าจะได้ลองจริงๆ
‎- ตีเหล็กต้องตีตอนร้อนๆ ‎- จริง
‎จะมีอะไรกับผู้หญิง ‎ก็ต้องมีตอนเธอกำลังหลงรัก
‎- ใช่ ‎- คำคมสุดๆ
‎- จริงค่ะ คุณพ่อ ‎- รุยเคยมีประสบการณ์
‎รักที่ไม่สมหวังไหม
‎- เคยสิครับ ‎- จริงเหรอ
‎อย่าบอกนะว่าไปจีบ ‎นาตาลี พอร์ตแมนแล้วแห้ว
‎(นาตาลี พอร์ตแมน)
‎ถ้าพูดถึงวัย ‎ผมว่าเธอไม่น่าใช่สเปกเขานะ
‎- ไม่ใช่สเปกเหรอ ‎- นาตาลีเหรอ ผมว่าไม่นะ
‎ชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอ
‎- มีสไตล์... ‎- อย่างที่บอกไปแล้วครับ
‎ผมชอบผู้หญิงสูง
‎แล้วก็ชอบคนที่เป็นผู้ใหญ่ ‎ผมมักจะคบกับคนที่อายุมากกว่า
‎เห็นไหม ชารอน สโตนเหรอ
‎(ชารอน สโตน)
‎- เจ็บธรรมดา ที่ไม่ธรรมดาเหรอ ‎- ใช่
‎- ผมไม่เคยคบคนเด็กกว่าเลย ‎- คบแต่คนแก่กว่าเหรอ
‎- โอ้โฮ ‎- ชิซึที่รัก...
‎- ชิซึ ได้สองคะแนนแล้วนะ ‎- จริงด้วย
‎แก่กว่าแล้วก็สูงด้วย
‎อีกช่องเดียวก็ได้แจ็กพ็อตแล้ว
‎สล็อตช่องที่สามต้องกดยากมากแน่ๆ
‎เธออาจจะได้ช่องเปล่าก็ได้
‎บางเรื่องก็ไม่ง่ายนี่นะ
‎ดูเหมือนรุกะจะหมดหวัง ‎กับคาโอริแล้วนะครับ
‎- นั่นก็... ‎- ฉันว่าหมดหวังแล้ว
‎เศร้าแทนเขาเลย
‎จีบผู้หญิงแก่กว่าไม่ง่ายเลย
‎เรื่องที่เขาเล่าว่าจะไปสมัครงาน ‎ที่บาร์ธีมอเวนเจอร์สนี่...
‎ผมว่าเขาชอบบาร์นั้น ‎แค่เพราะจะได้เปิดรับ
‎และแชร์ความชอบ ‎การ์ตูนมาร์เวลได้ที่นั่น
‎ไม่ใช่แบบนั้น คุณโทคุอิ พูดอะไรครับ
‎เขาจะเป็นสไปเดอร์แมน ‎ชัดเลยว่าวิธีที่เร็วที่สุด
‎- คือทำงานในบาร์ธีมอเวนเจอร์ส ‎- เร็วสุดเหรอ
‎- ถ้าจริงนี่ก็จะบ้าตาย ‎- วิธีที่เร็วสุดเหรอ
‎จากมุมของรุกะน่าจะคิดแบบนั้น
‎ผมกลัวมากเลย ‎ว่าอาจจะจริงอย่างที่เราคิด
‎น่ากลัวจัง
‎คาโอริรู้นะครับ เธอก็เลยถอยทัพ
‎นั่นคือสิ่งที่เราเห็น
‎ท่าทางเธอดูช็อกมาก
‎- เธอหน้าซีดเลย ‎- หลังจากได้ฟังตรรกะของเขา แบบ...
‎"อือ ก็ฟังดูดีนะ"
‎โทริจัง ครั้งนี้แก้ต่าง ‎ให้เขาไม่ได้แล้วนะ
‎แต่ฉันก็เห็นว่าเป็นทางลัดนะคะ
‎เลิกโกหกเถอะ โกหกหน้าตายมาก
‎- ฉันประทับใจที่เขาเจอช่องโหว่นั้น ‎- ประทับใจยังไง
‎โทริจังคือคนที่เหมาะเป็นแฟนรุกะ ‎มากที่สุดเลย
‎- ใช่ ‎- ไม่มีอะไรจริงกว่านี้แล้ว
‎ก็ดีกว่าไปทำงานที่ซุ้มขายทาโกยากิ ‎ที่ไหนก็ไม่รู้นะคะ
‎- อือ แต่... ‎- อือ
‎คุณบอกว่าก็ดีแล้ว ‎ที่เขาไม่ทิ้งความฝัน
‎แต่ผมคงรู้สึกดีกว่า ‎ถ้าเขาทิ้งความฝันไปขายทาโกยากิ
‎ดูเป็นไปได้มากกว่า
‎(บ่ายโมง)
‎อรุณสวัสดิ์
‎หน้าฉันวันนี้ไม่ไหวเลย
‎หวังว่าช้อนนี่จะช่วย
‎หน้าบวมหมดแล้ว
‎ดูแย่มากเลยใช่ไหม
‎(ไปโต้คลื่น เคนนี่)
‎- พี่เคนนี่ไปโต้คลื่นเหรอ ยอดเลย ‎- นั่นสิ
‎- รุกะอยู่บ้านไหม ‎- อือ
‎หลับอยู่น่ะ
‎เขานอนตลอด
‎ได้คุยกับพี่เคนนี่ไหม
‎พี่เคนนี่เหรอ
‎ที่เราไปทะเลด้วยกัน
‎อือ เขาเล่าให้ฟังแล้ว
‎เธอตาบวมเพราะเรื่องนี้เหรอ
‎อือ...
‎เขาอายุ 32 แล้ว คงอยากแต่งงาน
‎- เขาบอกว่าอยากแต่ง ‎- อือ
‎ความฝันเรื่องแต่งงานของฉัน ‎ยังเลือนรางอยู่เลย
‎แต่ว่า...
‎ความจริงฉันเพิ่ง 21 ‎แล้วก็ไม่พร้อมจะแต่งงานสักนิด
‎ฉันคิดอะไรหลายเรื่อง
‎แต่การที่ฉันต้องคิดมากแบบนี้
‎ทำให้คิดได้ว่า ‎เราคงไม่ใช่เนื้อคู่กัน
‎เวลานี้มันยังไม่ใช่
‎ฉันยังไม่ได้ชอบเขาขนาดนั้น ‎ฉันบอกไปแค่นั้น
‎ฉันพูดแบบนั้น แต่...
‎ฉันก็ชอบเขาจริงๆ นะ
‎แล้วก็ยังชอบอยู่
‎เธอชอบเขาแต่ไม่อยากคบเหรอ
‎- แปลกไหม ‎- อะไรแปลก
‎ตรรกะฉันน่ะ
‎ฉันบอกไม่ได้หรอก
‎ฉันคงตอบแทนเธอไม่ได้
‎แต่ฉันว่ามันหายากมากนะ ‎ที่จะชอบใครสักคน
‎แล้วคนคนนั้นก็รู้สึกแบบเดียวกัน
‎- ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ ‎- อือ
‎ถ้าให้พูดตามตรง ‎ฉันไม่รู้คำตอบของตัวเองเลย
‎ฉันไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากชอบเขา
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไง
‎เธอก็บอกพี่เคนนี่แบบนั้นสิ
‎ทำไมล่ะ
‎ฉันให้คำตอบเขาไปแล้ว
‎แล้วทำไมล่ะ
‎ไม่ได้มีกฎตายตัวสักหน่อย
‎ก็อยากให้การไม่ต้องใส่ใจอะไร
‎เป็นเรื่องที่ทำได้เหมือนกันนะ
‎แล้วก็บอก ‎สิ่งที่ฉันรู้สึกตอนนี้ไปได้เลย
‎เพราะฉันไม่รู้แล้วว่าควรทำยังไง
‎ฉันรู้แค่ว่าฉันชอบเขา
‎ฉันว่า...
‎เธอน่าจะลองคุยกับเขาดู ‎ถ้ามันทำให้เธอไม่สบายใจ
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไงดี
‎(ไดคังยามะ โตเกียว)
‎(สี่ทุ่ม)
‎สวัสดี
‎(ไอซาวะ ยูสุเกะ 20 ปี ‎นักเล่นอูคูเลเล่ อีเด็น ไค)
‎- ว่าไง ‎- ยินดีต้อนรับ ของเยอะมากเลย
‎- ไม่ได้เจอกันนานเลย ‎- นั่นสิ
‎ช่วยไหม ช่วยถืออูคูเลเล่ก็ได้
‎- ไม่เป็นไรครับ ได้อยู่ ‎- จริงเหรอ
‎สบายมาก
‎- ชอบร้านนี้ไหม ‎- ไม่เคยมาเลย
‎(พาราทาโก้)
‎- อาหารออร์แกนิกหมดเลย ‎- โอ้โฮ ดีจัง
‎ไม่ได้เจอกันนาน ‎ฉันเลยประหม่านิดหน่อย
‎(เชอร์รี่)
‎แล้วพักนี้เป็นยังไงบ้างครับ
‎- ช่วงนี้เหรอ ‎- เทอร์เรซ เฮาส์เป็นยังไง
‎- คาโอริ คนที่ผมสั้น... ‎- ครับ
‎บอกฉันว่า
‎ถ้าฉันลองชวนคนอื่นคุยบ้างก็น่าจะดี
‎ช่วงนี้ฉันเลย ‎พยายามทำแบบนั้นให้มากขึ้น
‎- ประมาณนั้นล่ะ ‎- ครับ
‎แต่ฉันสบายใจที่จะคุยกับนายนะ
‎จริงเหรอ ดีจัง
‎- ฉันชอบมากเลย ‎- จริงเหรอ
‎ฉันชอบบรรยากาศเวลาอยู่กับนาย
‎- บรรยากาศเหรอ ‎- คือหมายถึง
‎จะพูดยังไงดี ฉันชอบ ‎บรรยากาศรอบตัวนายน่ะ
‎ดึงดูดความสนใจฉันมากเลย
‎อย่างนี้นี่เอง
‎ขอบคุณนะ
‎ถ้าคุณเคยเล่าแล้วก็ขอโทษด้วยนะครับ
‎แต่ผมไม่แน่ใจว่าเคยถามไหม ‎ว่าคุณชอบ...
‎คนแบบไหน
‎ฉันชอบคนที่...
‎ยังไงดี
‎คนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ‎ตั้งแต่ช่วงแรกก็...
‎โห ตอบยากนะเนี่ย ยากจัง
‎แบบคนน่ารัก
‎น่ารัก หรือว่า...
‎หมายถึงหน้าตาเหรอ
‎อือ ฉันชอบคนที่ ‎น่ารักน่ากอดเหมือนสัตว์
‎- เหมือนสัตว์เหรอ ‎- คงงั้น
‎ผมจำได้คุณเคยบอกว่า ‎ผมเหมือนสิงโตทะเล
‎ใช่ ฉันชอบที่นายดูเป็นแบบนั้น
‎ฉันคิดว่านายน่ารักมาตลอดเลย
‎ไม่เคยมีคนบอกผมแบบนั้นเลย
‎ไม่จริงน่า ท่าทางนาย ‎เหมือนสัตว์จะตาย
‎ผมเข้าใจเรื่องสิงโตทะเลนะ ‎แต่เหมือนสัตว์นี่
‎ฉันชอบสัตว์ทะเลนะ แบบแมวน้ำ
‎ฉันชอบบรรยากาศรอบตัวนาย ‎เพราะเหมือนสัตว์ทะเลเลย
‎- นี่คือคำชมใช่ไหม ‎- ชมสิ ชม
‎- ผมเหมือนสัตว์ทะเลเหรอ ‎- ใช่
‎- ฉันคิดแบบนั้นล่ะ ‎- จริงเหรอ
‎นายมีสเปกไหม
‎พักหลังมานี้
‎ผมรู้สึกว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือ
‎การได้อยู่กับ ‎คนที่ผมเป็นตัวของตัวเองด้วยได้
‎- เห็นด้วย ‎- ครับ
‎ช่วงหลังๆ ฉันไม่ค่อย ‎ตื่นเต้นกับการหลงรัก
‎ฉันมองหาคนที่จะแต่งงานด้วย...
‎หรือคนที่อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจ
‎ฉันอยากอยู่กับคนแบบนั้นน่ะ
‎ฉันมองข้อนั้นสำคัญกว่าความชอบ
‎ฉันอยากได้ความสัมพันธ์ที่ ‎เราแค่นอนเล่นด้วยกัน
‎ก็รู้สึกสบายใจแล้ว
‎พักนี้ฉันอยากได้แบบนั้นล่ะ
‎แฟนที่นอนเล่นด้วย
‎คนที่แค่นอนเล่นด้วยกันก็สบายใจสุดๆ
‎เพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบแบบนั้น
‎ก่อนหน้านี้...
‎ผมไม่มีโอกาสบอกคุณ
‎ประมาณวันที่ 3 หรือ 5 สิงหาคม ‎ผมจะไปคาโกชิมะ
‎แต่กว่าจะถึงวันนั้น ‎ผมคงอยู่โตเกียวไปเรื่อยๆ
‎- ไว้ออกมาเจอกันนะ ‎- ได้ ถ้าคุณว่าง
‎มาเจอกันเถอะ
‎- ดีเลยครับ ‎- อือ
‎- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎- เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่ง ‎- ไม่เป็นไร
‎- ไม่ได้ๆ ‎- หารกันได้ ไม่เป็นไร
‎- ไม่เป็นไร หารกันเถอะ ‎- ไม่ได้ครับ...
‎- ไม่ได้หรอก ‎- ทำไมล่ะ
‎ได้ ไว้ครั้งหน้าฉันเลี้ยงนะ
‎ไม่ได้หรอก ผมไม่ได้...
‎คาดหวังให้คุณจ่ายอะไรเลย ‎ผมเลี้ยงเองครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เป็นสุภาพบุรุษมากเลย
‎ไม่หรอกครับ ‎ขอบคุณที่มาทานข้าวกับผมนะ
‎- ขอบคุณนะ ‎- ครับ
‎ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
‎(เที่ยง)
‎- วันนี้ทำอะไร ‎- อ่านหนังสือค่ะ ไปไม่ถึงไหนเลย
‎เล่มสองเหรอ
‎- อันนี้เล่มแรก ยังไม่รอดเลย ‎- เล่มแรกเหรอ
‎(ปลอดสารรอบโลก)
‎เมื่อวานฉันไปร้านอาหารออร์แกนิก
‎- กับไคมา ‎- เป็นไงบ้าง
‎- สนุกมากเลย ‎- งั้นเหรอ
‎ไปกินข้าวเย็นอย่างเดียวเหรอ
‎- ค่ะ แค่นั้นเลย ‎- อือ
‎- เขาเพิ่งลงเครื่องเมื่อวาน ‎- มาญี่ปุ่นเหรอ
‎- ค่ะ ก็เลยเจ็ตแล็ก ‎- อือ
‎ดีจังเลยที่พอเขาลงเครื่องปุ๊บ ‎ก็อยากเจอเธอเลย
‎- ฉันดีใจนะ ‎- น่ารักจัง
‎เขาจ่ายค่าอาหารให้ด้วย
‎- จริงเหรอ ‎- เป็นสุภาพบุรุษมากเลย
‎- ดูดีเลยล่ะ ‎- จริงเหรอ
‎ฉันสนุกนะ
‎เขาคงตื่นเต้นมากที่ได้เลี้ยงข้าวเธอ
‎- แต่ฉันก็อยากเลี้ยงเขานะ ‎- อือๆ
‎- ไคก็อายุ 20 ใช่ไหม ‎- อือ
‎รุกะ 21 ใช่ไหม
‎- รุกะก็ 20 ค่ะ ‎- เอ๊ะ 20 เหรอ
‎อายุเท่ากันสินะ
‎แต่อยู่คนละจุดของชีวิตเลยนะ
‎- ต่างกันสิ้นเชิงเลย ‎- ยังไงเหรอ
‎บางเรื่องรุกะยังพึ่งพาคนอื่นอยู่เลย
‎แต่กับไค ฉันว่าเหมือนเขารู้
‎ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร ‎และมุ่งไปทางนั้น
‎ไม่รู้สิ
‎ตอนนี้รุกะ ‎กำลังตามหาสิ่งที่ชอบใช่ไหม
‎ลองคิดว่าถ้าไค ‎อยู่ในสถานการณ์เดียวกับรุกะ
‎วิธีที่เขารับมือกับอุปสรรคนั้น ‎คงจะต่างจากรุกะมากเลย
‎นั่นสินะ
‎รุกะแสดงออกว่าอยากโตอยู่บ่อยๆ
‎แต่เขาไม่เคยลงมือทำเลย ‎ถ้าไม่มีใครผลักดัน
‎เขาไม่ค่อยลงมือทำอะไรก่อน
‎คิดว่าจะมองไคแบบคนรักได้ไหม
‎ไม่แน่ใจเหมือนกัน
‎ฉันนึกภาพเธอ ‎แต่งงานกับเขาออกนะ แต่...
‎นึกภาพเธอไปเดตกับเขาไม่ออก
‎พี่คิดเรื่องแต่งงานแล้วเหรอ ‎ฉันแทบไม่รู้จักเขาเลย
‎คิดถึงเราแต่งงานแล้วเหรอ
‎ใช่ ฉันดีใจนะถ้าได้เขาเป็นคู่ชีวิต
‎ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ‎เขาสุขุมมากเลย
‎สุขุม
‎อยู่ด้วยแล้วอบอุ่นแบบบอกไม่ถูก
‎ไม่ได้รู้สึกว่าใจเต้นตึ้กตั้ก
‎แต่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ เพราะเขาดูสงบ
‎ฉันเคยเจอคนแบบนั้นนะ ‎ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน
‎- หรือแฟน ‎- อือ
‎รู้สึกแบบนั้นค่ะ ‎แต่ยังตอบไม่ได้จริงจัง
‎ว่าในอนาคตจะเป็นความรักไหม
‎แต่ฉันอยากรู้จักเขาให้มากกว่านี้ ‎แล้วก็ชอบพอเขาอยู่
‎(ไดคังยามะ โตเกียว)
‎ยินดีต้อนรับลูกค้าที่มีตั๋ว ‎จนถึงหมายเลข 135
‎(หกโมงครึ่ง)
‎(ไดคังยามะยูนิต)
‎จนถึง 135 นะคะ...
‎(สไปซี่โซล 73 มาจิ ‎วันแมนไลฟ์อินไดคังยามะยูนิต)
‎- สุดยอดเลยนะ คนดูเยอะขนาดนี้ ‎- เนอะ
‎พอมาเห็นตอนทำงาน ‎ก็เหมือนเรามองเขาอีกมุมไปเลยนะคะ
‎- เปลี่ยนไปเลยเนอะ ‎- ใช่
‎ไม่ใช่พี่เคนนี่คนเดิม ‎ที่นอนเรื่อยเปื่อยอยู่บ้าน
‎- เขายังไม่ขึ้นเวทีเลย ‎- อยากดูการแสดงแล้ว
‎เท่จัง
‎เท่มากเลย
‎ตอนนี้เราสองคน
‎ดื่มด่ำกับบทรักเร่าร้อน
‎จนพระอาทิตย์ส่องแสง
‎ที่รัก โยกย้ายไปกับฉัน
‎ตอนนี้ เราสองคนดื่มด่ำ ‎กับบทรักเร่าร้อน
‎ให้ฉันพาเธอไป
‎โยกย้ายอย่างเชื่องช้า ราวกับฝัน
‎ขอแนะนำเพลงถัดไปครับ
‎เพลงทุกเพลงในอัลบั้มใหม่ ‎เขียนขึ้นตอน
‎ผมอยู่ที่บ้านใหม่
‎ตอนผมเขียนเพลงนี้ ‎ก็ยังไม่ค่อยเห็นภาพเท่าไร
‎แต่พอเขียนจบ...
‎ผมก็รู้เลยว่า
‎เพลงนี้ผมเขียนให้ใคร
‎คนคนนี้ไม่นอนทั้งคืน
‎และไม่ลดละความพยายามของเธอ ‎ทำทุกอย่างเกินร้อยเสมอ
‎ผมขอมอบเพลงนี้ให้คนคนนั้น
‎เพื่อเป็นกำลังใจให้เธอได้ไหมครับ
‎- เคนนี่ เท่จังเลย ‎- เท่มาก
‎เท่สุดๆ
‎"อาฟเตอร์ทูไนต์"
‎ค่ำคืนนั้นที่เธอนอนไม่หลับ ‎ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
‎ค่ำคืนที่เดียวดาย
‎หากเปลี่ยนค่ำคืนมืดมิด ‎ไร้ดวงดาวนั้นได้
‎ฉันจะเป็นแสงสว่างให้เธอ
‎เมื่อสบตากัน ฉันก็รู้สึก
‎ทุกวินาทีฉันนั้น
‎อยากกอดเธอไว้ข้างกาย
‎ไม่ว่าเธอจะหัวเราะหรือร้องไห้
‎ฉันขอสัญญา
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไร ไม่ว่าเธอจะอยู่ไหน
‎ไม่ว่าเมื่อไหร่
‎ฉันจะไปหาเธอ ให้ฉันได้อยู่ข้างเธอ
‎ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
‎ในค่ำคืนนี้และตลอดไป
‎เท่เป็นบ้า
‎ความรู้สึกของฉัน
‎อาจเรียบเรียงเป็นคำพูดได้ยาก
‎และฉันไม่รู้ต้องทำอย่างไร
‎ฉันจะตอบรับ
‎ความรู้สึกทั้งหมดของเธออย่างไร
‎หากไม่มีอะไรที่ฉันพอจะทำได้อีก
‎นับจากนี้ไป ฉันจะไม่ปล่อยมือเธอ
‎ไม่ว่าเธอจะหัวเราะหรือร้องไห้
‎ฉันขอสัญญา
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไร ไม่ว่าเธอจะอยู่ไหน
‎ไม่ว่าเมื่อไหร่
‎ฉันจะไปหาเธอ ให้ฉันได้อยู่ข้างเธอ
‎ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
‎ในค่ำคืนนี้และตลอดไป
‎(เมงุโระ โตเกียว)
‎(ยากินิกุ อูชิมิตสึ อิจิมง)
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎- เหนื่อยจังเลยๆ ‎- เก่งมาก
‎- ขอบคุณนะ ‎- หมดแรงเลย
‎ขอบคุณมากนะ ทุกคน ‎ที่มาดูการแสดงคืนนี้
‎- เก่งมาก ‎- แสดงดีมากเลย
‎- เก่งมาก พี่เท่มากเลย ‎- เห็นด้วย
‎พอเป็นการแสดงเดี่ยว ‎บรรยากาศเปลี่ยนไปเลย
‎เพราะมีแต่แฟนคลับล้วนๆ ดีมากเลย
‎เหมือนอยู่บ้านเลยล่ะ
‎เท่จัง
‎ฉันว่าได้เวลา
‎บอกเรื่องที่ตั้งใจไว้ ‎ให้ทุกคนได้รับรู้แล้ว
‎ฉันจะออกจากเทอร์เรซ เฮาส์นะ
‎ทำไมล่ะ
‎ตารางทัวร์ฉันจะเริ่มยุ่งแล้ว
‎ตั้งแต่เดือนกรกฎาถึงสิงหา
‎ฉันคงไม่ได้อยู่บ้านเลย
‎เห็นคนมาดูการแสดงเยอะแบบนี้ ‎ฉันรู้สึกดีมาก
‎ดีใจนะที่ทุกคนมาได้
‎แล้วก็ดีใจที่ริซาโกะ ‎ได้มาดูเป็นครั้งแรก
‎แบบว่า...
‎ฉันรู้สึกว่าถึงเวลาต้องไปแล้ว
‎ฉันไม่ได้อยากให้เศร้ากันนะ
‎- ต้องเศร้าอยู่แล้วล่ะ ‎- คงเหงาแย่เลย
‎อย่าเลยๆ
‎ตั้งแต่มาเทอร์เรซ เฮาส์ ‎พี่เปลี่ยนไปยังไงบ้าง
‎มีตรงไหนบ้างไหม
‎ฉันว่าฉันเก่งขึ้นเรื่อง ‎บอกความรู้สึกกับคนที่ชอบนะ
‎- อือ ‎- อือ
‎คิดเยอะกว่าเดิมว่า ‎จะทำอะไรให้คนอื่นมีความสุข
‎ก่อนหน้านี้ฉันเห็นแก่ตัวมาก
‎หัวรั้นว่าฉันก็เป็นของฉันแบบนี้
‎ฉันมักจะเลือกแฟนที่ไม่ว่าอะไร ‎เวลาฉันทำตามใจตัวเอง
‎แต่ฉันคิดถึง
‎- สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการมากขึ้น ‎- ก็ดีนะ
‎ดูนั่นสิ...
‎แลกที่นั่งไหมคะ
‎เนื้อลายนั่นน่าจะได้แล้วนะ
‎- พี่ได้บอกความรู้สึกไหม ‎- อือ
‎ฉันชอบพี่จริงๆ นะ
‎ฉันชอบพี่นะ ฉันเคยชอบพี่
‎อะไรของฉันเนี่ย
‎เป็นอดีตแล้วเหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันหวังว่าพี่จะไม่ออกจากบ้าน
‎ถ้าฉันอยู่ในฐานะที่ขอให้พี่อยู่ได้ ‎ฉันก็จะทำ
‎ฉันไม่อยากให้พี่ไป
‎ขอโทษที่ทำให้วุ่นวาย
‎- ขอโทษนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ไว้คุยกันได้ไหม
‎โอ๊ย เมื่อไหร่สมาชิกใหม่จะมาสักที
‎- แต่ว่าดีเลยนะ ‎- ใช่ๆ
‎- ดีจัง ‎- เป็นฉากที่ดีมากเลย
‎สุดยอด
‎ทั้งคู่อยากใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น
‎- อือ ‎- ทั้งคู่ดูจะคิดเหมือนกัน
‎จากนี้ไปเคนนี่ห้ามพลาดแล้วนะคะ
‎- ครับ ‎- นั่นสิ
‎ถ้าพลาดแค่นิดเดียว
‎เธออาจจะคิดทันทีว่า ‎"ไม่เอาแล้ว พอกันที"
‎โอกาสสุดท้ายของเขา ‎น่าจะเป็นฉากต่อไป
‎เพราะพวกเขาจะ "คุยกัน"
‎ฉันว่า...
‎ยังไงก็น่าจะจูบกันนะ
‎เขาอาจจะเรียกว่า "จูบลา" ‎แล้วก็ไม่อยากเจอเธออีกแล้ว
‎อยากเห็นความวินาศแบบนั้นกันไหม
‎- ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไม่คบกัน ‎- ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมาก
‎ที่เธอรู้สึกว่ารั้งเขา ‎ไม่ให้ออกจากบ้านไม่ได้
‎เพราะเธอรู้ว่าใจเธอ ‎ยังให้เขาไม่เต็มร้อย
‎ถ้าจะให้เขาอยู่ต่อตามที่เธอขอ
‎- แต่เธอก็อยากบอกให้เขาอยู่ต่อ ‎- ค่ะ
‎เธอเลยพูดว่า ‎"ฉันไม่ได้อยู่ในฐานะที่ขอได้ แต่...
‎ถ้าทำได้ก็จะขอให้พี่อยู่ต่อ"
‎- แต่สุดท้ายเธอก็พูดแบบนั้น ‎- ใช่ค่ะ
‎ซับซ้อนจังเลย
‎แล้วเธอต้องการอะไรครับเนี่ย
‎ผมรู้สึกเหมือนเธอกำลังเจอโอกาสดี ‎ที่จะได้เล่นบทนางเอก
‎สมมติว่าตอนพวกเขาคุยกัน
‎เคนนี่บอกว่าเขาไม่ว่าอะไร ‎ถ้าเธออยากใช้เวลามากกว่านี้
‎เขาพร้อมจะรอจนกว่า ‎เธอจะคิดหาคำตอบได้
‎แบบนั้นเธอคงคบกับเขาได้ง่ายขึ้น
‎- คุณพ่อคุ้นเคยกับอะไรแบบนี้ ‎- ครับ
‎เจอมาเยอะสินะ...
‎ใช่
‎คุณพ่อรู้หรือยังคะว่าควรจะพูดยังไง
‎พ่อยังโสดตอนอายุ 44 ‎เพราะไม่ได้เรียนรู้นี่ล่ะ
‎- คุณพ่อ ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎คุณพูดสิ่งที่อยากให้เกิดขึ้นสินะ
‎เลยอยากให้เคนนี่ตัดสินใจให้ถูก
‎คุณจะได้ก้าวผ่านจุดนี้ไปด้วย
‎ผมหวังว่าบนดาดฟ้าคืนนั้น ‎เขาจะทำได้ดีกว่าผม
‎เป็นอะไรคะเนี่ย
‎ตอนคุณพูดถึงเขา ‎มีอะไรแฝงอยู่ในคำพูดเยอะเลย
‎ก็เหมือนกับบาสเกตบอลล่ะ ‎บางคนชู้ตลงห่วงได้
‎- ในขณะที่คนอื่นไม่เคยทำได้ ‎- ก็จริง
‎ผมรู้สึกว่าเขาคงดังก์ไม่ได้
‎จริงเหรอ
‎ที่เขาไม่ออกกำลังกายเลย ‎ทำให้เขาก้าวไม่ออกมา 32 ปี
‎ส่วนที่น่าเบื่อที่สุดคงจะเป็น
‎พวกเขานั่งคุย ‎เรื่องที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
‎มีความทรงจำอะไรบ้าง
‎- เรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนั้น ‎- เข้าใจค่ะ
‎หวังว่าพวกเขาจะไม่ทำเป็น ‎เลี่ยงๆ พูดถึงเรื่องคบกัน
‎แล้วก็เนียนๆ ‎จากลากันด้วยดีในตอนท้าย
‎- ถ้าเป็นแบบนั้นจะเคืองมาก ‎- เห็นด้วย
‎โทริจังไม่เคย ‎เห็นด้วยกับผมจริงๆ หรอก
‎ไม่เคยเลยเนอะ
‎โทริจังจะมาอยู่ทีมผมเหรอ
‎อย่าเพิ่งลืมที่ฮารุกะไปเดตนะคะ
‎ใจร้าย
‎- เราผิดเอง ‎- ใครถ่ายฉากเชอร์รี่ครับ
‎เป็นมุกเรื่องเวอร์จิ้นที่แย่นะ
‎แต่ฮารุกะปั่นหัวเขาอยู่นะคะ
‎- ใช่ ‎- เธอคงไม่จริงจัง...
‎- ไม่แน่ๆ ‎- เธอสนุกอยู่แน่ๆ
‎ผมเห็นแล้วจะอ้วก ตอนที่เธอบอกว่า ‎เขาเป็นคนแบบที่เธออยากแต่งงานด้วย
‎แย่ที่สุดแล้ว
‎- ซึ่งแปลว่าเธอไม่มีทางชอบเขา ‎- ไม่มีทาง
‎เขาเป็นคนแบบที่เธออยากแต่งด้วย
‎แต่เธออยากไปสนุกที่อื่น
‎- แต่ยูสุเกะจริงจังกับเธอนะ ‎- ใช่
‎- เขาดูออกง่ายมากเลย ‎- ใช่
‎- เขาชอบเธอสุดๆ ‎- สงสารจัง
‎ท่าทางเขาเหมือน ‎ตอนคาปิบาราได้กินอาหารเลย
‎- ซื่อจริงๆ ‎- ถ้าเธอไม่คบกับเขา
‎ฉันจะไล่เธอไปลงนรกแล้วชดใช้ให้สาสม
‎- ฉันวางใจให้บาบาจังจัดการเลย ‎- ลงนรกไปเลย
‎ผมไปช่วยด้วยได้ไหม
‎ขอบคุณค่ะ
‎ฉันดีใจนะที่เธอไปดูการแสดงเราได้
‎- พี่อยู่บนเวทีแล้วหล่อมากเลย ‎- จริงเหรอ
‎โชคดีจัง
‎โชคดีจริงๆ ค่ะ
‎ฉันนี่แย่ที่สุดเลย
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา
‎ฉันพยายามหาคำตอบที่ชัดเจน
‎ก็เลยบอกไปแบบนั้นบนรถบัส
‎ถึงจะรวบรวมความกล้าจนพูดไปได้ ‎ฉันก็เสียใจที่พูดแบบนั้น
‎ฉันสับสนมาก ‎แล้วก็พูดซ้ำไปซ้ำมาก่อนหน้านี้
‎ฉันเบื่อตัวเองมากเลย
‎ที่พูดบนเวทีฉันไม่ได้โกหกนะ
‎ฉันรู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ
‎ฉันอาจจะขอมากไป...
‎แต่ฉันอยากให้เธอคิดอีกที
‎ก่อนฉันจะออกจากบ้าน
‎จะคิดให้ถี่ถ้วนเลยค่ะ
‎ฉันอยากพูดแค่นี้ล่ะ
‎ขอบคุณที่บอกนะคะ
‎ฉันอาจจะปลุกทุกคนมาดื่มอีก
‎อือ
‎พี่นอนในห้องพักผ่อนเหรอ
‎- มั้ง อีกสักแก้วไหม ‎- อือ
‎- พี่จะไปห้องพักผ่อนเหรอ ‎- อือ
‎เจอกันนะ
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)